Tagarchief: Brokopondostuwmeer

Duiken naar 25 verzonken dorpen in het Brokopondostuwmeer

Onderzoeken naar de aanleg van het Brokopondostuwmeer hebben altijd een sociologisch karakter gehad: zoals wat dit deed met de mensen die er hadden gewoond. Nooit eerder is nagedacht over de historische en culturele aspecten. Eenentwintig (21) Saramaccaanse en vier (4) Aucaanse dorpen langs deze rivier liepen onderwater en liggen nu soms op tientallen meters diepte.

Het gebied bestond niet alleen uit traditionele dorpsgemeenschappen, maar was ook een gebied in ontwikkeling. In het dorp Gansee (zie foto’s hieronder) was een kerk gebouwd door de zendelingen, verder was er een hospitaal en scholen. Ook liep er een spoorlijn vanuit Paramaribo tot aan Sarakreek voor goudwinning rond het Lawa gebied. Dichtbij het dorp Gansee werd het kabelstation aangelegd. Via dit station werd de oversteek over de Suriname rivier gedaan. Dit cultuurlandschap ligt nu al meer dan zestig (60) jaren onderwater in het Prof. Dr. Ing. W. J. van Blommestein Meer, in de volksmond bekend als het Brokopondostuwmeer.

Op het meer vinden nu er een aantal economische activiteiten plaats zoals houtkap en illegale goudwinning. Ook wordt het gebied sporadisch bezocht door recreatie duikers. Naast hout en goud is niet bekend wat er nog meer uit het stuwmeer wordt gehaald dat van culturele en of historische waarde zou kunnen zijn. De vraag is nu wat er na die tientallen jaren nog over is van de cultuurhistorische locaties op de bodem van het stuwmeer en of deze materiële overblijfselen in het meer beschermd zouden moeten worden. Dit laatste hangt natuurlijk af van de waarde die Suriname als staat hecht aan het verdronken cultuurlandschap. Dit wordt het onderwerp van mijn scriptie.

GOPR0203

Na een training voor Underwater Heritage Management (UCH) in 2014 op St. Eustatius besloot ik voor mijn afstudeer thesis de cultuurhistorische waarde van het verdronken landschap in het Brokopondostuwmeer te onderzoeken. In een groep van vijf personen maakten wij een reis van Paramaribo naar Tonka Eiland, een eiland op het meer, waar wij logeerden. We maakten op een dag op twee verschillende locaties verkenningsduiken per koraal. Onze eerste duik maakten wij voor een eiland naast Brokopondo Watra Wood International (BWWI), die aan legale houtkap doet in het meer. Het zicht onderwater was ongeveer 1,5 meter. Wij gingen afwisselend per paar voor 40 minuten het water in en er was een standby duiker aanwezig. Voor de veiligheid maakten we gebruik van een afdaaltouw en de buddyline.

Bij de eerste duik vonden wij op een diepte van 6 meter de Lawaspoorlijn die aangelegd werd voor het de goudwinning rond het Lawa gebied. Ook vonden wij een hoop bouten die gebruikt werden bij de aanleg van de spoorlijn. Digitale fotos en filmpjes werden daarvan gemaakt. Op de tweede duiklocatie verwachtten wij een brug (Blaka Broki) te vinden die deel was van het spoorlijn. Op een diepte van 17 meter maakte een paar van ons een verkenningsduik. Wij hebben daar niets kunnen vinden, omdat het zicht minder was dan de vorige duiklocatie. Bij beide duiklocaties namen wij veldnotities en GPS punten.

We zouden volgens planning drie dagen verkenningsduiken maken in het meer. Dit moest helaas worden ingekort tot twee dagen, waarbij wij alleen maar op die eerste dag meerdere duiken  hebben kunnen maken. Dit kwam omdat de stroomgenerator op het eiland Tonka de compressor niet kon opstarten om de duikflessen te vullen. De opgegeven specificaties van de generator op de plek waar wij verbleven bleken niet te kloppen. Omdat de duikplek zo afgelegen lag, zou het zoeken naar een alternatief zeker een dag gaan kosten. In de korte tijd onderwater hebben we gelukkig wel een hoop werk kunnen verrichten en onschatbare ervaring opgedaan over hoe een vervolgonderzoek zou moeten worden opgepakt. En dat was nu net de bedoeling.

Guno Kenneth Phagu

Foto’s Gansee: Nationaal Archief, Tropenmuseum